Ons Gradus

Ons Gradus ree al op z'n scooter en moet die zaat er achterop.
Nor elke bocht nam Grad 'n slukske en dreide zo, de Ringlaan op.
Ze han wer lekker zitte pruuve, jenevertje en brandewijn.
Doar achter de Valendriese heuvels, waor kan 't leve mojjer zijn.

Mar ut noodlot zou hen achterhaole, want Gradus die vloog uit de bocht.
Hij was te zat um af te remme, het werd hun laotste kroegetocht.
Zo kwam un einde an ut pruuve, jenevertje en brandewijn.
Moet brak durre nek en Grad z'n benen en zoiets duut verrekte pijn.

Ons moet belande in d'n hemel, daor zit ze dagelijks op de kruk.
Verteld van Gradus en z'n scooter, en van hun tragisch ongeluk.
Ze drinkt er bier en ouwe klaore, jenevertje en brandewijn.
Och Gradus ge meugt hier in d'n hemel, voortdurend in d'n olie zijn.

Ons Gradus slijt z'n laotste jaoren, op zijn geliefde Valendries.
Z'n scooter lit nou bij de Wimmer, hij gut sindsdien moar met de fiets.
Hij drinkt vurtaon mar in z'n eentje, jenevertje en brandewijn.
Ach moeder lot mij mar moj in Wijchen,
D'n hemel kan nie mojjer zijn, d'n hemel kan nie mojjer zijn!