Ons vad

Elk joar met carnaval, is het bij ons thuis
Altijd zo'n genuil met onze vad, want dan is alles in de war en lang nie pluis
Effkes noar dè 's middags bij 't Sterrebos 't startschot viel
Trekt ons vad zich um, verruilt z'n overhemd vu run boerekiel
Petje op de kop gezet, zakdoek um gedoan
Vad die het nog altijd in de kop dè carnaval hier zonder hum nie deur kan goan
Moet die zegt nog een keer, vad, doe kalm an, 't is maar degge't wit,
Mar vad die is al op de hoek, kiek is hoe die gut
Mar vad die is al op de hoek, kiek is hoe die gut

De zondag van de carnaval, als een kind zo blij
Lupt ie elk joar wir mit de optocht mee vermomd in vreemd en bond gekleurd gerei
Of ie als pastoor ging of als boer of in een pandjesjas
Wat ie ok probierde, ge zag altijd dat 't vader was
Daarna gut die noar't café, onze beste vad
Dan stut ie tegen iedereen te mauwen
Hoe 't kwam detie wir noast de prijzen zat
Dè zat um in de jury, die ok deze keer bar ondeskundig was
Want dè volk dè zuipt te veul, en vad nimt nog een glas
Want dè volk dè zuipt te veul, en vad nimt nog een glas

De moandag van 't carnaval, vad die ziet 'n ster
Vad die kiekt van't ene op 't andere moment wel honderd kilometer ver
Vad die ziet geen mins meer in de zoal alleen die ene nog
Vad die is beleefd en bar galant, och kiek die vad nou toch
Hij duut mee mi elke dans, langzaam mar ok vlug
Vad die het opeens geen centje last meer van z'n enkel, van z'n hart of van z'n rug
Vad die zingt 't hochste lied, zoals ie't van z'n leve nog nie zong
Vad die is 'n ander mins, ja vad die is wèr jong
Vad die is 'n ander mins, ja vad die is wèr jong

De dinsdag van 't carnaval, minse wa 'n sport
Zeven koppe koffie en 'n boterham met spek en onze vad wir op de hort
Eerst zo hier en doar 'n gloasje tegen die verrekte dorst
Dan wir noar de Reuver, want doar is boerenkol mi worst
Dan wir noar de Kromme toe, minse wan gezeul
Vad die houd zich flink, hij duut nog overal an mee
Alleen hij proat nie mer zo veul
's avonds bij de Pijn op de stoep, wa neije herringe tot slot
En dan langzaam aan noar huis, want vad die is kapot
En dan langzaam aan noar huis, want vad die is kapot

De woensdag na 't carnaval achter 't fornuis
Moet die ruupt de bloage komt toch allemoal us kieke, onze vad die is wèr thuis
Vad die slurpt z'n koffie, heel voorzichtig en dè gut mar net
Hij kiekt nog wa doezelig en lacht al 'n boer die kiespijn het
Hij foetert op z'n oudste jong, die de deur uit goat
Jonge 't is thuis toch ok gezellig, blijft toch hier en zuuk de lol toch nie op straat
Hij mummeld in z'n eige nog zoiets van zò dè hen we wir gehad
Volgend joar wa kalmer an en dan gut ie plat
Volgend joar wa kalmer an en dan gut ie plat